روسیه (به روسی: Россия، واج‌نویسی: راسیا) با نام رسمی فدراسیون روسیه (Российская Федерация، واج‌نویسی: راسیسکایا فدراتسیا) پهناورترین کشور جهان است که در شمال اوراسیا قرار دارد. این کشور در آسیای شمالی و اروپای خاوری واقع است و با اقیانوس آرام شمالی و اقیانوس منجمد شمالی؛ و نیز با دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک مرز آبی دارد. روسیه با ۱۴ کشور آسیایی و اروپایی مرز زمینی دارد و با کشورهای پیرامون دریای برینگ، دریای ژاپن، دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک ارتباط دریایی دارد.

روسیه با ۱۷٬۰۷۵٬۴۰۰ کیلومتر مربع وسعت، پهناورترین کشور جهان است. پهناوری روسیه دو برابر مساحت کانادا یا چین یا ایالات متحده آمریکا است. این کشور در عرضهای بالای جغرافیایی واقع شده‌است و بیشتر مناطق کشور سردسیر و کم بارش است. به همین دلیل بیشتر مناطق این کشور (به ویژه سرزمین بزرگ سیبری) خالی از سکنه هستند و کشاورزی در این مناطق میسر نیست. پایتخت روسیه شهر مسکو است که در باختر و بخش اروپایی کشور است و بزرگترین شهر اروپا است.

فدراسیون روسیه در شمال آسیا و اروپا گسترده شده است و وسیع ترین کشور جهان است و تقریباً دو برابر کانادا، دومین کشور وسیع دنیا، مساحت دارد.

روسیه با کشورهای نروژ، فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی، لهستان، بلاروس، اوکراین، گرجستان، جمهوری آذربایجان، قزاقستان، چین، مغولستان و کره شمالی همسایه است. این کشور همچنین با کشورهای آمریکا (از طریق ایالت آلاسکا)، سوئد و ژاپن (از طریق آب) همسایه است.

روسیه برای سالیان متمادی یکی از قدرت‌های جهانی بود. از زمان امپراتوری تزاری گرفته تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱٫

پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۸ این کشور بحران اقتصادی را پشت سر گذاشت که جایگاه جهانی آن را هم تضعیف کرد. حال روسیه در تلاش است جایگاه پیشین خود را دوباره به دست آورد.

جاذبه گردشگری روسیه|هتل روسیه|دیدنیهای روسیه
تاریخچه روسیه :

تاریخ روسیه به قرن چهاردهم میلادی بازمی‌گردد که قلمرو پادشاهی تجاری مسکو به عنوان بازیگر اصلی در بین چندین منطقه کوچکتر مشابه مطرح شد. ایوان چهارم، معروف به ایوان مخوف، نخستین حاکم مسکو بود که خود را تزار نامید. در سده هفدهم رومانف به حکومت روسیه دست یافتند و تا سیصد سال بعد بر این کشور حکومت کردند. پتر کبیر و کاترین کبیر از معروف‌ترین این پادشاهان بودند که اصلاحات زیادی را در جهت مدرنیزاسیون این کشور به انجام رساندند.

در اوایل قرن بیستم، نارضایتی‌های عمیق در میان بخش‌های مختلف جامعه روسیه به اعتراضات گسترده‌ای در این کشور انجامید. در شرایطی که حاکمان کشور نسبت به درد و رنج توده‌های مردم بی تفاوت به نطر می‌رسیدند، جریان‌های سیاسی رادیکال در کشور قوت گرفتند. واقعه معروف به دوشنبه خونین در سال ۱۹۰۵، شکست از ژاپن در جنگ ۱۹۰۵ و شکست‌های این کشور در جنگ جهانی اول به این نارضایتی‌ها دامن زد. در سال ۱۹۱۷ انقلابی به رهبری حزب بلشویک، که در سال ۱۹۰۳ به رهبری لنین و تحت تأثیر آموزه‌های کارل مارکس تشکیل شده بود، به حکومت پادشاهی در این کشور پایان بخشید.

اوایل حکومت لنین با جنگ داخلی علیه حامیان سلطنت همراه بود و پس از مدتی رقابت برای جانشینی لنین شدت گرفت. وی در سال ۱۹۲۴ درگذشت و استالین در سال ۱۹۲۹ به رهبری بلامنازع حزب کمونیست شوروی دست یافت. سیاستهای استالین به صنعتی‌سازی سریع کشور انجامید اما حکومت او با حجم غیرمنتظره‌ای از پاکسازی‌های سیاسی، تبعیدهای دسته‌جمعی و حبس و زندان همراه بود. در ژوئن ۱۹۴۱ آلمان به شوروی یورش برد و جنگی چهارساله درگرفت که ۲۷ میلیون شهروند شوروی در آن جان باختند. روسیه در جنگ جهانی دوم پیروز شد و کنترل سیاسی بیشتر قلمرو اروپای شرقی و مرکزی را برای خود تضمین کرد. استالین تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۳ در قدرت باقی‌ماند. در این دوران حزب کمونیست با استفاده از دستگاه امنیتی عظیم خود بر تمام جنبه‌های زندگی حیات اجتماعی جامعه تسلط یافت و شوروی با پرداخت بهایی گزاف از حیات انسان‌ها به یک ابرقدرت صنعتی و نظامی تبدیل شد.

خروشچف جانشین استالین تلاش کرد تا جنبه‌های بی‌رحمانه حکومت استالین را افشا کرده و در عین حال بخش‌های کلیدی حکومت کمونیستی را حفظ کند. وی سانسور را در جامعه کاهش داده و سیاست خارجی همزیستی مسالمت‌آمیز با غرب را در پیش گرفت اما با سرکوب قیام سال ۱۹۵۶ مجارستان سلطه شوروی بر دولت‌های دست‌نشانده این کشور ادامه یافت. با این حال دستگاه حزبی اعتماد خود را به وی از دست داده و ااعتبار خروشچف در پی نحوه مواجهه او با بحران موشکی ۱۹۶۲ کوبا کاهش یافت. خروشچف در سال ۱۹۶۴ در یک کودتای حزبی ساقط شد. در دوران برژنف جانشین خروشچف، شرایط زندگی برای توده‌های مردم قابل پیش‌بینی‌تر و مناسب‌تر شد اما سرکوب سیاسی ادامه یافت. با این حال با توجه به کاهش رشد اقتصادی و سربرآوردن مشکلات اجتماعی دوران برژنف به «عصر رکود» معروف شد. از سال ۱۹۷۹ شوروی در جنگی طولانی و خونبار در افغانستان درگیر شد. یک نسل کامل قربانی جنگ شوروی در افغانستان شدند

دانستنیهای مسکو :

مسکو یا ماسکو (به روسی: Москва) پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر و واحد فدرالی روسیه است. این شهر از مهمترین مراکز سیاسی، اقتصادی، مذهبی، تاریخی، مالی، آموزشی و ترابری فدراسیون روسیه و اروپا محسوب شده و با ۱۱ میلیون و ۵۰۳ هزار نفر جمعیت در سرشماری سال ۲۰۱۰ پرجمعیت‌ترین شهر قاره اروپا و ششمین شهر پرجمعیت دنیاست. این شهر در کنار رودخانه مسکو و در ناحیه مرکزی فدرالی در روسیه اروپایی واقع شده‌است. کاخ کرملین، قلعه‌ای باستانی در این شهر است که محل زندگی رئیس‌جمهور روسیه و استقرار قوه مجریه این کشور است. این شهر در دوران اتحاد جماهیر شوروی نیز پایتخت آن کشور بود.

چهار فرودگاه بین‌المللی، نه ایستگاه راه‌آهن و مترو مسکو که یکی از عمیق‌ترین تونل‌های دنیاست، در این شهر قرار دارد. مترو مسکو با ۱۸۵ ایستگاه پس از مترو توکیو بیشترین مسافران را در بین سیستم‌های مترو دنیا دارد.

کلان‌شهر مسکو از نظر دارا بودن مؤسسات علمی، ورزشی و آموزشی از رتبه خوبی در سطح جهان برخوردار است، به طوری که بیش‌ترین امکانات ورزشی را در کل جهان به خود اختصاص داده‌است. این شهر دارای یک مجتمع حمل و نقل بین‌المللی به نام «متروی مسکو» است که بزرگ‌ترین شرکت تولید واگن‌های مترو در جهان است.

این شهر به نام رودخانه مسکو نامیده شده‌است. در روسی قدیم به آن гра́д Моско́в (گراد مسکووْ) یعنی شهر کنار [رود] مسکو می‌گفتند. نخستین اشاره به نام این شهر در سال ۱۱۴۷ دیده می‌شود زمانی که یوری دالگاروکی شاهزاده ناوگورود-سورسکی را با این جملات فراخواند: «ای برادر، نزد من آی، به مسکو.»

۹ سال بعد، در سال ۱۱۵۶، شاهزاده یوری دالگاروکی روستوف دستور ساخت یک دیوار چوبی، یعنی کرملین را داد، دیواری که شهر تازه‌بنیاد را محصور می‌ساخت و پس از آن چندین بار نیازمند بازسازی شد.

طی حملات سال‌های ۱۲۳۷-۱۲۳۸، مغولان این شهر را سوزانده و با خاک یکسان کرده و ساکنانش را کشتند. در دوران پس از آن، مسکو بازسازی شد و در ۱۳۲۷ پایتخت امیرنشین مستقل ولادیمیر-سوزدال گشت. موقعیت مطلوب آن بر سرچشمه رودخانه ولگا به توسعه پایدار آن کمک کرد و رفته‌رفته این شهر به یک امیرنشین باثبات و مرفه، به نام دوک‌نشین اعظم مسکو تبدیل شد و طی سال‌های پیاپی شمار زیادی از پناهندگان را از سراسر روسیه جذب کرد.

در حکومت ایوان یکم، مسکو جایگزین شهر تِوِر به عنوان مرکز سیاسی ولادیمیر سوزدال شد و تبدیل به تنها مرکز گردآوری باج و خراج برای زمامداران مغول و تاتار گشت. ایوان با پرداخت سهمی بالا، موفق به کسب یک امتیاز مهم از خان شد که بر اساس آن مسکو بر خلاف امیرنشین‌های دیگر، در میان پسرانش تقسیم نشد، بلکه دست‌نخورده به فرزند ارشد او رسید.

با گذر زمان مخالفت مسکو علیه سلطه خارجی افزایش یافت و در سال ۱۳۸۰، شاهزاده دیمیتری دانسکای سپاه متحدی از روس‌ها را در نبرد کولیکوو علیه تارتارها رهبری کرد و به پیروزی رسید. با این حال این نبرد، تعیین‌کننده نبود و تنها دو سال بعد از آن، مسکو زیر پای لشکریان تختامیش لگدمال شد. سرانجام ایوان سوم، در سال ۱۴۸۰ روس‌ها را از یوغ تاتارها آزاد کرد و مسکو را تبدیل به مرکز قدرت در روسیه نمود. تحت حکومت ایوان سوم این شهر پایتخت یک امپراتوری گسترده شد که در نهایت زمانی همه روسیه امروزی و سرزمین‌های دیگر را در بر گرفت.

در سال ۱۵۷۱ تاتارهای کریمه به مسکو حمله کردند و همه چیز، به‌جز کرملین را سوزاندند.

مسکو دارای ۵ فرودگاه به نام های فرودگاه فرودگاه بین‌المللی شرمتیوو، فرودگاه بین‌المللی دوموددوو، فرودگاه بیکوف، فرودگاه بین‌المللی اوستافیف و فرودگاه بین‌المللی ونوکووا است. فرودگاه بین‌المللی شرمتیوو بیشترین تعداد مسافر خارجی را پذیراست و ۶۰٪ کل مسافران کشورهای خارجی از این فرودگاه وارد مسکو می‌شوند.[۱۰]

متروی مسکو سامانه قطارهای شهری کلان‌شهر مسکو است. متروی مسکو با داشتن ۱۲ خط فعال، ۱۸۰ ایستگاه و مسیری به طول ۲۹۸ کیلومتر، یکی از قدیمی‌ترین خطوط متروی شهری در جهان است. متروهای این شهر بسیار عمیق هستند و پله برقی هایی به طول بیش از ١٠٠متر مردم را حمل می کنند

جمعیت:

بنابر تخمین سال ۲۰۰۳ مسکو جمعیتی برابر با ۱۰۴۶۹۰۰۰ داشت. مابین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰ رشد سالیانه ی جمعیت شهری به صورت چشمگیری کاهش یافت- از ۲۱/۱ درصد به ۲۶/۰ درصد – و این تا اندازه ای به دلیل کاهش تعداد موالید بود.

ورود مردم از دیگر بخشهای روسیه، و تا حد کمتری از کشورهای جانشین اتحادیه ی شوروی سابق، حالا به عنوان عامل مهم رشد جمعیت شهری به شمار می آید. مسکو افراد جویای کار، شرایط زندگی بهتر و شور و هیجان شهری را جذب می کند، این شهر همچنین به عنوان توقفگاه بین راهی برای بسیاری از افرادی که قصد ترک کشور را دارند، خدمت رسانی می کند.

روس ها بزرگترین گروه قومی در مسکو هستند. همچنین شمار قابل ملاحظه ای از یهودیان (گروهی که در روسیه هم به لحاظ قومی و هم مذهبی مورد توجه هستند) اوکراینی ها، بلاروس ها ( یا روسهای سفید) و تاتارها به علاوه ی تعدادی از پناهندگان غیر روسی و دیگر مهاجران از افغانستان، قزاقستان، کشورهای بالتیک و آسیای مرکزی، در مسکو حضور دارند. مسیحیت ارتدوکس مذهب غالب در مسکو است. این شهر همچنین جماعت هایی از پروتستانها، مسلمانان، یهودیان، و کاتولیک های رومی را در بر می گیرد. زبان اول اغلب ساکنین مسکو، روسی است.

مسکو و نواحی مادر شهر آن:

مسکو در دنباله ای از حلقه های هم مرکز که بر دژهای اصیل قرون وسطایی با نام کرملین (Kremlin) تمرکز یافته اند، به نمایش کشیده شده است. شاهراه های وسیع اطراف – بلوار کمربندی ، میدان باغ و مسیر کمربندی بیرونی، گسترش تاریخی استحکامات شهری را ترسیم می کنند. همانند میله های یک چرخ، ۱۴ محور اصلی حمل ونقل از مرکز به سمت بیرون گسترده می شوند.

مسیر رودخانه ی مسکو در سر تا سر شهر انحنایی از شمال غرب به سمت جنوب شرقی دارد و پهنای آن در برخی مکانها به ۲۴۴ متر می رسد. بخشهایی شرقی و مرکزی شهر بر دره ی رودخانه واقع است و در جنوب غربی تپه های Sparrow ( نام پیشین این تپه ها لنین بوده است) صعودی بیش از ۲۰۰ متر دارند.

منطقه ی مسکو در سال ۱۹۶۰ تا ۸۸۵ کیلومتر مربع گسترش یافت و این زمانی بود که مرزهای شهری در جهت انطباق با راه کمربندی اوتر، توسعه یافتند. شهر در سال ۱۹۸۰ به میزان اندکی در نواحی الحاقی حومه ی شهر گسترش یافت و این توسعه برای یک شهر خاص به ۹۹۴ کیلومتر مربع و در مادر شهرها به ۱۰۶۲ کیلومتر مربع، رسید. در مکانهای بسیاری فرآیند توسعه از کمربند سبز فراتر رفته است، این نوار سبز حلقه ای از پارکهای حفاظت شده و زمینهای توسعه نایافته تر است که شهر را خارج از مسیر کمربندی اوتر، در بر می گیرند.

کرملین با قرار گرفتن در قلب مسکو بر ساحل شمالی رودخانه ی مسکو، مجتمع مثلثی شکلی است که با دیوارهای سنگی که ارتفاعشان به ۲۰ و محیطشان به نزدیک به ۵/۲ کیلومتر می رسد، محاط شده است. دیوارهای کرملین توسط ۲۰ برج که برخی از آنها دروازه های ورودی داخل کرملین را شامل می شوند، سیطره می یابند. درون دیوارها گنبد طلایی کلیسای ارتدوکس و کلیسای جامع قرون ۱۵ و ۱۶ میلادی و نیز کاخهای پیشین امپراطوریها و حکومتهای مردسالارانه ی روسی یا رهبران کلیسای ارتدوکس روس، واقع هستند. کاخ بزرگ کرملین که باشکوه ترین ساختمان در کرملین به شمار می رود، در سال ۱۸۹۴ به عنوان اقامتگاه امپراطوری نیکلاس اول، تکمیل شد. در میان تعداد زیادی از ساختمانهای منصوب به کلیسا می توان کلیسای جامع Assumption (ساخته شده در سال ۱۴۷۹) و کلیسای جامع فرشته ی بزرگ (Archangel) (1508)، هریک با ۵ گنبد مطلا، و کلیسای جامع بشارت (Annunciation) (1489؛ بازسازی در سالهای ۱۵۶۴-۱۵۶۲) با ۹ گنبد طلایی، را ذکر کرد ایوان (Ivan)، برج ناقوس بزرگ در قرن۱۶ ، با ارتفاعی برابر با ۹۸ متر، بلندترین ساختمان در کاخ کرملین است. از ساختمانهای مدرن کرملین، کاخ مجلس (ساخته شده در سال ۱۹۶۱) است، ساختمانی شیشه ای- بتونی با ۶۰۰۰ تالار کنفرانس که سابقا متعلق به حزب کمونیست اتحادیه ی جماهیر شوروی (CPSU) بود و حالا عمدتا برای امور فرهنگی مورد استفاده قرار می گیرد. دیگر ساختمانهای کرملین اداره ها و اقامتگاههای رسمی برای رئیس جمهوری روسیه را شامل می شود.

درست خارج از دیوار شرقی کرملین نمای میدان سرخ، مقبره ی و.آی. لنین (Vladimir Ilich Lenin) قرار دارد که آثار حفظ شده ی اولین رهبر اتحادیه ی شوروی را شامل می شود. در امتداد ضلع مقابل میدان سرخ فروشگاه بزرگی قرار دارد که با عنوان GUM ( سرواژه ی روسی برای فروشگاه بزرگ دولتی) شناخته شده است. این فروشگاه در اوایل سالهای ۱۹۹۰ به بخش خصوصی واگذار شد. در پایانه ی جنوبی میدان، کلیسای جامع سنت باسیل مقدس ( Saint Basil) واقع است که مابین سالهای ۱۵۵۵ و ۱۵۶۰ به مناسبت جشن پیروزی ارتش تزار روس، ایوان آی. وی. واسیلیویچ (Ivan IV Vasilyvich)، ساخته شد. از دیگر نماهای میدان سرخ می توان به موزه ی تاریخی دولت و کلیسای جامع بازسازی شده ی کازان، که اساسا در سال ۱۶۲۶ ساخته شده، اشاره کرد. در شرق میدان سرخ، بخش تجاری معروف به کیتای – گورود (Kitay-gorod) – حومه ی شهری متعلق به صنعتگران و بازرگانان کرملین قدیم – قرار دارد که دفتر کار تجاری و چشم اندازهای بسیاری را در بر می گیرد. در جنوب غربی کرملین، عمارت المثنی کلیسای جامع مسیح ناجی – بزرگترین کلیسا در روسیه – قرار دارد که ساخت آن به سال ۱۹۹۵ باز می گردد. کلیسای اصلی قرن ۱۹همی در سال ۱۹۳۱ و به فرمان رهبر اتحادیه ی شوروی، ژوزف استالین، ویران شد.

با توجه به افق برنامه ریزی در دوران اتحادیه ی شوروی، نواحی مسکونی از بخشهای صنعتی شهر مجزا شدند. در حدود ۹۰ درصد از تقریبا ۳ میلیون واحدهای خانگی، بعد از سال ۱۹۹۵ و اغلب به شکل بلوکهای آپارتمانی با چندین طبقه، ساخته شدند. این میزان علاوه بر ساختمانهای آجری ۵ تا ۹ طبقه به بالا که در اواخر سالهای ۱۹۵۰ به دنبال بخشی از تلاش حکومت برای جبران کمبود مسکن، ساخته شدند، شامل آپارتمانهای چند طبقه ای بودند که بعد از سال ۱۹۷۰ در حاشیه ی شهر ایجاد شدند. برخی از آپارتمانهایی که در سال ۱۹۵۰ ساخته شده اند نیاز به نوسازی دارند و این در حالی است که تمامی آپارتمانها آب لوله کشی و سیستم فاضلاب داشته و تقریبا همه ی آنها دارای آب گرم و حمام هستند. بیشتر این ساختمانها سیستم حرارتی مرکزی و تلفن دارند. در ژانویه ی ۱۹۹۲ حکومت شهری به مستأجران اجازه داد تا با ثبت و پرداخت شهریه ی اندکی، مالکیت آپارتمانهایشان را مطالبه کنند.

فرهنگ و آموزش:

دانشگاه دولتی مسکو ( تأسیس شده در سال ۱۷۵۵) بزرگترین و مهمترین نهاد آموزشی در روسیه، یکی از بیش از ۷۵ نهاد آموزش عالی در مسکو، است. آکادمی علوم روسیه و نهادهای تحقیقاتی مرتبط با آن دارای قرارگاههایی در شهر هستند. کتابخانه ی دولتی روسیه یکی از بزرگترین مجموعه های جهان را داراست.

چندین نهاد فرهنگی مشهور جهان در مسکو قرار دارد. تئاتر بولشوی که در سال ۱۸۲۵ تأسیس شده، خانه ی یکی از قدیمی ترین گروههای بالت یعنی بالت بولشوی، است. فاخرترین مجموعه های هنری روسیه بیرون از موزه ی هرمیتاژ سن پترزبورگ، در موزه ی هنرهای عالی پوشکین مسکو و گالری دولتی تریتیاکو (Tretyakov)، واقع اند.

مسکو به عنوان جایگاه استقرار اسقف اعظم ( حوزه ی قدرت پدرشاه) کلیسای ارتدوکس روسیه از سال ۱۵۸۹، نزد معتقدان به این مذهب دارای اهمیت بسیاری است. این شهر چندین صومعه از جمله صومعه ی دانیلو (Danilov) (تأسیس شده در سال ۱۲۸۲) را شامل می شود، جائیکه شعبه ی پدرشاهی ارتدوکس روسی در مسکو، دفاتر کاری خود را داراست.

دانستنیهای سنت پترزبورگ :

این شهر در سال ۱۷۰۳ به دستور و با نظارت پتر کبیر ساخته شد و از آن زمان تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود. مدتی پتروگراد نام داشت. پس از واژگونی فرمانروایی تزارها به نام لنین، لنینگراد خوانده شد و با فروپاشی شوروی در این کشور به نام پیشینش بازخوانده شد.

این شهر به عنوان صحنه وقوع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و پایگاه دفاع سرسختانه در برابر آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم، از جایگاهی مهم و نقشی حیاتی در تاریخ روس‌ها برخوردار است و به مرکز فرهنگی روسیه نیز شهرت دارد.

این شهر که به مدت دو سده پایتخت روسیه بوده‌است، بین سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۴ میلادی پتروگراد نام داشته و در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی به مدت ۶۷ سال (از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱) لنینگراد خوانده می‌شده‌است.

پتروگراد نامی بود که نیکلای دوم واپسین تزار روسیه در هنگامه جنگ جهانی یکم که در برابر آلمان می‌جنگید بر شهر سن پترزبورگ گذارده بود تا با داشتن پسوند ـبورگ همانند نامهای آلمانی نباشد. معنای پتروگراد شهر پتر است. پس از سرنگونی تزار نام این شهر لنینگراد گشت. گراد در زبان روسی کهن برابر گوراد درزبان روسی کنونی می‌باشد و همان‌طور که گفته شد به معنی شهر است.

سنت پترزبورگ یکی از زیباترین شهرهای دنیا است که از گنجینه های تمدن بشری محسوب می شود. این شهر در مدار طولی ۵۷/۵۹ درجه شمالی و در مدار عرضی ۱۹/۳۰ درجه شرقی واقع شده و مساحت آن ۱۴۰۰ کیلومتر مربع است .

سنت پترزبورگ زیبا به ونیز شمالی معروف است. احداث این شهر در تاریخ ۱۶ می سال ۱۷۰۳ با دستور پترکبیر تزار وقت روسیه و با ساخت قلعه پتر و پاول آغاز شد. مکان جغرافیایی این شهر در زمین هایی واقع است که در جنگ شمال از کشور سوئد توسط ارتش روس بازپس گرفته شد و به دلیل دسترسی روسیه به آب های آزاد و اروپا به پنجره روسیه به اروپا مشهور گردید. در سال ۱۷۱۰ تزار پتر کبیر تمامی وزارتخاته ها و دوایر دولتی را از شهر مسکو به سنت پترزبورگ منتقل و در سال ۱۷۱۲ این شهر را رسماً پایتخت روسیه اعلام نمود. در این زمان روسها به آب های آزاد شرق نیز دسترسی پیدا کردند. پتر کبیر خودش را اولین امپراتور روس اعلام کرد و سنت پترزبورگ به پایتخت امپراتوری روسیه مبدل شد .

سنت پترزبورگ به معنای شهر پتر مقدس است و پتر مقدس یکی از حواریون حضرت عیسی مسیح بود که حامی این شهر زیبا پنداشته می شود. تاریخ روسیه با وقایع شهر سنت پترزبورگ عجین شده و اکثر وقایع تاریخی ۳ قرن اخیر روسیه در این شهر رخ داده است . تمام امپراتوری های روسیه از پتر کبیر تا نیکلای دوم در این شهر حکومت کرده اند .

وقایع زیر در این شهر رخ داده است :

اولین انقلاب روسیه در سال ۱۹۰۵ که با شکست روبه رو شد، انقلاب فوریه ۱۹۱۷که باعث سرنگونی آخرین امپراتور روسیه، تزار نیکلای دوم شد و در نهایت انقلاب سوسیالیستی که در اکتبر همان سال (۱۹۱۷) رخ داد و معروف به انقلاب کبیر اکتبر است .

در سال ۱۹۱۴ زمانی که روسیه درگیر جنگ جهانی اول بود و نفرت عمومی نسبت به آلمان ها گسترش یافته بود، نام این شهر به پتروگراد تغییر یافت ( بورگ در زبان آلمانی و گراد در زبان روسی به معنای شهر می باشد). در سال ۱۹۲۴ لنین رهبر اتحاد جماهیر شوروی درگذشت و به افتخار ایشان این شهر را لنینگراد نامیدند. در سال ۱۹۹۱ با فروپاشی شوروی و رای شهروندان آن نام سابق شهر یعنی سنت پترزبورگ به آن اطلاق گردید .

در زمان جنگ جهانی دوم این شهر ۹۰۰ شبانه روز در محاصره ارتش آلمان نازی قرار داشت و اوضاع آن چنان وخیم شد که جیره غذایی هر نفر به تنها ۱۱۵ گرم نان جو در روز رسیده بود ولی لنینگراد تسلیم نشد و پس از شکست محاصره ، مردم به این شهر لقب قهرمان دادند. این شهر تاریخی بر روی ۴۴ جزیره کوچک و بزرگ بنا شده است و به همین دلیل به شهر جزیره ها معروف است. رودخانه نیوا که ۷۴ کیلومتر طول دارد، به خلیج فنلاند سرازیر می شود و خلیج فنلاند هم به نوبه خود به دریای بالتیک منتهی می گردد. ۳۲ کیلومتر از طول این رودخانه از داخل شهر سنت پترزبورگ عبور می کند و این شهر را به آبهای آزاد اروپا متصل می نماید. سنت پترزبورگ نه تنها پایتخت تاریخی روسیه محسوب می شود، بلکه مرکز فرهنگی و علمی روسیه نیز هست. نخستین دانشگاه روسیه، نخستین موزه هنری و نخستین آکادمی علوم در این شهر قرار دارد .

شاعران و نویسندگان بزرگ روسی مثل پوشکین، داستایفسکی، چخوف، دانشمندانی چون مندلیف و لامانوسوف دراین شهر زیستند و فعالیت نموده اند .

بازدید از بزرگترین موزه دنیا آرمیتاژ، کلیسای جامع اسحاق، آرامگاه تزارهای روسیه، قایق سواری وغیره … احساس فوق العاده ای به هر تماشگری می دهد .

اختلاف زمان شهر سنت پترزبورگ با تهران فقط ۳۰ دقیقه است. زمان بین المللی شهر سنت پترزبورگ در تابستان +۴:۰۰ GMT و در زمستان +۳:۰۰ GMT است .

جمعیت این شهر ۰۰۰/۷۵۰/۴ نفر می باشد که ۳ درصد از جمعیت روسیه را تشکیل می دهد. سنت پترزبورگ تا هلسینکی پایتخت کشور فنلاند فقط ۳۸۳ کیلومتر فاصله دارد. این شهر شمالی ترین شهر دنیا است که بیش از یک میلیون نفر جمعیت دارد .

در شهر سنت پترزبورگ بیش از ۲۰۰ موزه وجود دارد. فاصله دو شهر مسکو و سنت پترزبورگ ۶۵۰ کیلومتر می باشد که این فاصله با هواپیما در مدت یک ساعت و ده دقیقه و با قطارهای سریع السیر در مدت ۸ ساعت طی می گردد. این شهر اولین مقصد گردشگران بین المللی به روسیه است